Kyon Ki ـ کیون کی

جمله تبلیغاتی: این خاصه

تاریخ اکران: 3/نوامبر/2005

ژانر: درام/رمانتیک

تهیه کننده: سونیل مانچاندا، موکش تالراج

کارگردان: پریا دارشن

بازیگران: سلمان خان(آناند)-کارینا کاپور(تانوی)-ریمی سن(مایا)-ام پوری(پدر تانوی)-جکی شروف(سونیل بای)

حضور افتخاری: سونیل شتی(کارن)

آهنگساز: همش رشامیا

شاعر: سمیر

فیلمبردار: اس.تیرو

نویسنده: پریا دارشن

دیالوگ:سانجی چهل

نمایشنامه: نیراج ورا

ویراستار: ان.گوپالارکیشنان

کارگردان هنری: سابو کریل

حرکات اکشن: تیاگاراجان

طراح لباس: کومال شاهانی

طراح رقص: پونی ورما

خوانندگان: ادیت نارایان-آلکا یاگنیک-کونال گانجاوالا-شان-کایلاش کر

طراح تبلیغات: لئو اینترتاین نت

نقد فیلم

این فیلم یکی از بهترین فیلمهای سلمانه که بهتون پیشنهاد میکنیم که اگه ندیدید حتما ببینید.

در مورد کارگردان فیلم باید بگیم که عالی کار کرده مثلا جاهایی که از دید آناند محیط رو نشون میده واقعا زیبا و عالی کار شده ولی کارش بی نقص نیست و چند جای فیلم اشکالهای واضحی داره مثل پلک زدن سلمان در صحنه ای که سلمان به کما رفته یا صحنه ی مرگ مایا که زیاد قابل قبول نیست چون وقتی آناند پرتش میکنه توی آب پشتشون چند نفر ایستادن حالا این که گفتیم زیاد نمیشه ازش ایراد گرفت چون ممکنه اونا پیش خودشون گفته باشن این دو تا عاشق دارن باهم شوخی میکنن و دخالت نکردن ولی بعضی ها میگن چرا مایا وقتی افتاد توی آب جیغ نزد ولی اینم زیاد نمیشه ازش ایراد گرفت چون زیر آب کی میتونه جیغ بزنه حداقلش اینه که ما که شنا بلد نیستیم میدونیم که نمیشه جیغ زد ولی اساسی ترین مشکلش اینه که بازم ما که شنا بلد نیستم اینو میدونیم که اگر جای مایا بودیم همچین آناند رو محکم میچسبیدیم که با هم میافتادیم توی آب پس باید آن دوتا باهم میافتادن توی آب و آناند بدون توجه به مایا از آب میومد بیرون یا اینکه اصلا مایا رو بلند نمیکرد بعد بندازه توی آب ، هولش میداد توی آب این طوری قشنگتر و معقول تر بود و بعد شوء کیون کی که در صحنه ای شال سلمان روی دوشش هست و در صحنه ی بعدی نیست .خیلی ها آخر فیلم رو بد و غم انگیز میدونن ولی ما میگیم خیلی خوب بود چون تانوی هم شماره ی 36 رو پوشیده بود و اونطور که توی فیلم نشون داده بود شماره ی 36 عدد شانس بود و هرکسی که میپوشید حالش خوب میشد پس امید میداد که حال تانوی ممکنه خوب بشه و اگر آخر فیلم تانوی با آناند عروسی میکرد یه کمی مسخره میشد. و یه چیز دیگه ی بد در مورد تبلیغات فیلم بود که ما صحنه هایی رو تو تبلیغات فیلم میدیدیم که توی فیلم نبود.

آهنگهای فیلم فوق العاده زیباست ، مخصوصا آهنگ کیون کی.

جای شوء ها توی فیلم خیلی خوبه یعنی جاهایی که به شوء نیاز نبوده شوء هم نداشت مثلا نیم ساعت اول فیلم شوء نداره چون واقعا نیازی هم نبود.

نویسنده ی فیلم هم واقعا عالی کار کرده و در مورد چیزی که میخواسته بنویسه اطلاعات دقیق داشته و هر شخصیت فیلم به نوعی آموزنده س و از لحاظ  روانشناسی مشکلی نداره و دیونه شدن ناگهانی آناند و این که چطور یواش یواش با کارایی که تانوی و سونیل بای انجام دادن سلامتیش رو بدست آورد خیلی خوب کار شده.

 شخصیت تانوی نشون میداد که هر کسی که احساساتیه و زود به بیمار دل میبنده نباید روانپزشک بشه و عاقبت خوشی نداره.

شخصیت پدر تانوی که خیلی سخت گیر بود و در آخر فیلم مسائل شخصی رو با کارش قاطی کرد اینم نشون میداد که اینقدر سختگیر نباشید و مسائل شخصی رو با کار قاطی نکنید آخه اینم آخر و عاقبت خوشی نداره.

و شخصیت سونیل بای که با بیمار ها مهربون بود ولی به اونا دل نمی بست و مثل پدر تانوی با بد اخلاقی با اونا رفتار نمیکرد که نمونه ی یه روانپزشک خوب بود و نشون میداد که هر قشری خوب و بد داره ولی در آخر فیلم کمال هم نشین بر سونیل اثر کرد و اون هم مثل پدر تانوی مسائل شخصی رو با کارش قاطی کرد که سونیل هم با کارای پدر تانوی عاقبت خوبی نصیبش نشد که باز اینم نشون دهنده ی اینکه اطرافیان و کاراشون روی زندگی آدم خیلی تأثیر میزاره.

شخصیت مایا دختری بود که شوخی های بدی میکرد که اینم نشون میداد که شوخی های مذخرف آخرش مرگه.

و در آخر میرسیم به شخصیت آناند که توی فیلم از همه مهمتر و آموزنده تره و از همه ی اینا یه چیز خیلی مهمتری رو آموزش میداد اونم این بود که چطور دختری رو که عاشقش هستید و به شما محل نمیزاره عاشق خودتون کنید ولی بدونید که باید انتخاب مناسبی داشته باشید تا مثل آناند بدبخت و بیچاره نشوید.

حالا میرسیم به بازیگرا که بازی سلمان حرف نداره و به نحو عالی اجرا کرده وقتی قبل از دیوونه شدن آناند و بعد از دیوونه شدنش رو با هم مقایسه کنید می فهمید که چقدر این دو متفاوت اجرا شده وقتی آناند که مریضه رو می بینید اگه به هیکل و قد و قواره ی سلمان توجه نکنید یه بچه ی کوچولوی شیطون و بامزه رو جلوتون می بینید و در صحنه هایی که حرص میخوره سلمان واقعا عالی بازی کرده و کارینا هم برای اولین بار نقش متفاوتی بازی کرده و واقعا عالی به نظر میرسه و بقیه هم در نقششون عالی بازی کردن.  

قسمتهای دوست داشتنی فیلم :

1-      صحنه ای که پدر تانوی میاد و با عصبانیت با پرستارا و دکترا حرف میزنه و این صحنه از دید آناند هم به ما نشون داده میشه که اونو در حال آواز خوندن میبینه اینجا سلمان یه خنده ی ناز تقدیم کسایی که فیلم رو می بینن می کنه تا اونا رو بکشه. خنده ی ناز سلمان مثل بچه ها معصومه خیلی قشنگه و اینکه پدر تانوی میاد میزنه تو ذوقش خیلی دل آدم براش میسوزه.

2-      وقتی میاد توی اتاق پدر تانوی و هی زنگ روی میز رو میزنه یکی دیگه از خصوصیات بچگانه ی آناند که خیلی خوب طراحی و بازی شده.

3-      دکتر سونیل وقتی میگه منو میشناسی و آناند بهش میگه تو الان توی اون اتاق بودی.

4-      وقتی آناند داروهاش رو نمیخوره و تانوی میفهمه و باهاش بد رفتاری میکنه و اونم مثل بچه ها لج میکنه.

5-      وقتی دارن ورزش میکنن بازم آناند مثل بچه ها شیطونی میکنه و صف رو بهم میزنه و تانوی برای مجازات به اون میگه که اتاق رو تمیز کنه و آناند هم مثل همیشه خراب کاری میکنه و همه چیز رو میشکونه و بهم میریزه و از همه قشنگتر اونجاست که پدر تانوی میپرسه کی بهت گفته اینجا رو تمیز کنی و آناند با حالت خیلی قشنگ و بچگانه با دست درحالی که بغض کرده تانوی رو نشون میده.

6-      وقتی آناند رو میبرن اتاق شوک اون چیزایی که آناند میبینه به ما هم نشون داده میشه که عروس و دامادی هستن که دارن وسط جنگ فرار میکنن و بعضی ها آهنگ میزنن و در آخر داماد ، عروس رو اشتباهی جا میزاره و وقتی برمیگرده دیگه دیر شده و این تصاویر میخواد چیزهایی رو از گذشته ی آناند به ما بگه که خیلی قشنگ به تصویر کشیده شده و وقتی ادامه ی فیلم رو میبینید متوجه میشید که چرا آناند این چیزا رو میدید.

7-      برای اینکه به دوستش کمک کنه لباسش رو عوض میکنه و میره بیرون تا براش شمع بخره و صحنه ای که از جلوی قطار بپره نشون دهنده ی اینه که آناند مثل بچه ها فکر میکنه و اصلا به این فکر نمیکنه که ممکنه قطار باهاش برخورد کنه.

8-      صحنه ایی که آناند میخواد براشون آهنگ بزارن ولی تانوی قبول نمیکنه ، دیالوگهای جالبی داره و آناند دیوونه موسیقی رو به چیزای جالبی تشبیه میکنه ولی اون موفق نمیشه که راضیشون کنه و دوستاش براش آواز میخونن دوباره توی این شوء دنیا از دید آناند نشون داده میشه که همش تو حال و هوای آهنگ زدن و موسیقیه.

9-      وقتی تانوی آناند رو تنبیه میکنه و میگه باید اینجا وایستی و از جایت تکون نخوری ولی آناند که پاشو پشه زده کنترل خودش رو از دست میده و میافته رو میز تانوی و هم کارهای تانوی رو خراب میکنه و هم النگوهاشو میشکنه اینجا آناند با حالت خیلی معصومی میگه برات النگو میخرم و ما توی این فیلم راه و بی راه همش شاهد بازی زیبای سلمان جون هستیم.

10-   توی خاطرات آناند صحنه ی خود کشی آناند بامزه س ولی این مایا چقدر پررو بود حداقل میزنی یکی ، دوتا نه صدتا.

11-   وقتی تانوی آناند رو بیرون میبره آناند خیلی خوشحاله و با گنجیشکه کو...کو... میکنه ولی وقتی دیگه جوابی نمیشنوه به گنجیشکه میگه دیوونه و تانوی هم میگه بس کن و آناند ناراحت میشه اینم یه نوع دیگه از رفتارهای بچگانه ی آنانده و وقتی تانوی برای آناند کو...کو... میکنه آناند خوشحال میشه و شوء آجله ایک پل خیلی قشنگه و بازم بازی زیبای سلمان توی این شوء.

12-   وقتی آناند فرار میکنه و پدر تانوی، تانوی رو موقتاً اخراج میکنه ولی خود آناند برمیگرده و برای تانوی النگو خریده صحنه ی خیلی نازیه.

13-   کل صحنه هایی که سعی میکنن مایا رو به یاد آناند بیارن و خوندن آهنگ کیون کی.

14-   وقتی سونیل آناند رو میکشه و میره همه ی دوستای آناند بلند میشن و میرن سراغ اون تا ببینن چی شده و چون آناند یه بار قبل باهاشون شوخی کرده بود فکر میکنن که بازم شوخی میکنه ولی وقتی بلند نمیشه میفهمن که مرده.

15-   وقتی تانوی میفهمه که آناند مرده سکته میکنه و دیونه میشه.